شنیدم که خبرنگار CNN در تهران می گوید اساس حمایت از احمدی نژاد در روستاها بود.آیا این امکان دارد که مناطق روستایی ایران که کمتر از 35 درصد جمعیت ایران را تشکیل می دهند 63 درصد آرای ادعایی احمدی نژاد که موجب برنده شدن وی شد را تشکیل دهند؟

این با تحقیقات من در روستاهای ایران طی 30 سال گذشته و امروز تناقض دارد. من به عنوان یک خبرنگار خارجی این تحقیقات را تنها در شهرهای ایران انجام نداده ام و از اینکه آنان چنین جسورانه بر حمایت روستاییان از احمدی نژاد تاکید می کنند، در شگفتم!

به عنوان مثال روستای «باغ ایمان» دارای 850 سکنه و در کوههای زاگرس در نزدیکی شیراز در جنوب غربی ایران قرار دارد. به گفته اهالی این روستا، مردم روستا بسیار خشمگین و معترضند چرا که حداقل دوسوم از تمامی افراد بالای 18 سال معتقدند که در انتخابات اخیر ریاست جمهوری توسط رئیس محمود احمدی تژاد تقلب صورت گرفته است .

امروز صیح هنگامی که اخبار محمود احمدی نژاد را با 63 درصد آراء، برنده انتخابات دیروز اعلام کرد، همه در«شوک» بودند. هفته قبل از رأی گیری اهالی  روستا شاهد قوی ترین مبارزات انتخاباتی در تاریخ روستای خود بودند و آشکار است که قریب به اتفاق آنان حامی «میر حسین موسوی»  بودند.

حامیان احمدی نژاد وقتی تجمع می کردند تمسخر می شدند، آنها را «هو» می کردند و مجبور بودند سرزنش بستگانشان را در جمعهای خانوادگی تحمل کنند.

خانم احسانی، عضو شورای روستا مؤکداً می گقت:«هیچکس جسارت رآی دادن به یک ریا کار را نخواهد داشت»

احمدی نژاد در«باغ ایمان» و روستاهای دیگرِ اطراف محبوبیت زیادی نداشت و این بخاطر شکست وی در تحقق وعده هایی بود که در مبارزات انتخاباتی سال 2005 داده بود.

برخی از هواداران او عبارت بودند از: بزرگان و معتمدین روستا و 10 تا 15 درصد از مردان روستا شامل بسیجیان و کارکنان سازمانهای دولتی به همراه  خانواده هایشان.

انبوهی از روستاییان برای شرکت در تجمعات طرفداران موسوی که سه شب قبل از انتخابات برگزار می شد، به شیراز می رفتند. روز انتخابات «باغ ایمان» همانند یک جشن و پارتی شده بود. درحالیکه بسیاری از مردم باشادمانی درصفهای رأی گیری بااطرافیانشان صحبت می کردند، قصد خود را برای رأی دادن به موسوی آشکارا اعلام می کردند.

ناظران محلی انتخابات تخمین زده اند که در 65 درصد از موارد این چنین بوده است. هرچند شاید آنگونه که «جلال»، یکی از ناظران محلی می گوید احتمالاً در بعضی موارد نیز به مهدی کروبی رأی داده شده است.

البته بسیجیان که مادران، خواهران و همسران خودشان را به زور آورده بودند، آرام بودند و در مورد قصدشان و اینکه به چه کسی رأی می دهند ظاهر محجوبی داشتند، چرا که احتمالاً می خواستند به احمدی نژاد رأی دهند اما «جلال» تأکید داشت که آنها بیشتر از 20 تا 25 درصد آراء را تشکیل نمی دهند .

عصر شنبه شوک وناباوری به خشم منجر شد. خشم ناشی از تقلب درانتخابات که به آرامی ملموس شده وخود را نشان می دهد.

جلال می گوید:« در روستا قطعی بود که مأموران وزارت کشور که از شیراز آمده اند، صندوقها را مهرو موم کردند و حتی قبل از پایان رأی گیری در ساعت 9 شب صندوقها را خارج کردند .»

درهمه انتخاباتهای گذشته کمیته ای متشکل از نماینده هریک از جناحهای سیاسی تشکیل شده بود که باید آراء را شمارش کرده و نتایج را در روستا تصدیق می کرد.تغییر غیر منتظره در روال اداری روستا ناظران انتخاباتی را از نگهبانی رأی مردم معاف کرد. این روال در دیگر جاهای کشور نیز بود .

عصر شنبه گروه کوچکی از تظاهر کنندگان به خیانهای اصلی شیراز آمدند. شیراز یک ونیم ملیون جمعیت دارد ومردم به نتایج انتخابات به عنوان تقلب اعتراض داشتند. مردم نمی پذیرفتند که احمدی نژاد توانسته باشد دوباره انتخاب شود.تظاهراتهای بزرگتری در روزهای یکشنبه، دوشنبه و سه شنبه صورت گرفت. این تظاهراتها در اواخر بعد از ظهر شروع شده و تا طلوع آفتاب ادامه داشتند.

انبوهی از هواداران موسوی در «باغ ایمان» و دیگر روستاهایی که 60 کیلومتر با شیراز فاصله داشتند در این تظاهراتها شرکت کردند.

با وجود اینکه جمعیت شعارهایی مانند«مرگ بردیکتانور» می دادند اما اکثر معترضین شعار عمومی انقلاب 57 یعنی «الله اکبر» را سرمی دادند.در واقع روز یکشنبه در شیراز هزاران نفر بر بام خانه هایشان رفته بودند تا برای چندین ساعت«الله اکبر» سر دهند.

اکثر روستاییان حامی جمهوری اسلامی هستند اما آنها آماده برای اصلاحاتی هستند که می گویند برای ایجاد آینده اقتصادی مطمئن برای فرزندانشان لازم است. آنها امیدهایی را در وعده های موسوی برای انجام اصلاحات دیده اند هر چند وی نیز بخشی از نخبگان حکومتی است.

اما نخبگان سیاسی بر اساس اینکه ایران چگونه اداره شود تقسیم شده اند:

بک «دموکراسی شفاف» (Transparent democracy) که درآن نمایندگان منتخب مردم قوانین را به نفع مردم وضع می کنند با یک «دموکراسی هدایت شده (Guided democracy) که یک تعداد برگزیده همه تصمیمات را بر عهده می گیرند چرا که آنها به [اراده] توده های مردم برای ساختن حقشان اعتماد ندارند.

این یکی از بینشهای سیاسی رایج در ایران است اما به نظر می رسد که از آگاهی دادن به خبرنگاران خارجی که سعی می کنند بحرانهای سیاسی ایران را شرح دهند، طفره می روند چرا که می خواند در پشت کلیشه های ساده خود پنهان شوند [ کلیشه هایی چون رأیِ روستاییان به احمدی نژاد].

                                                                                                       27ژوئن 2009

*اریک هوگلاند استاد سیاست در کالج باتش، لویستون ومین و سردبیر مجله «نقد خاورمیانه» می باشد. وی متخصص درباره ایران است که  آخرین تحقیق وی «سی سال انقلاب اسلامی درایران روستایی» در شماره 250 (بهار 2009) گزارش خاورمیانه منتشر شده است. 

منبع: http://www.zmag.org/znet/viewArticle/21813

|+| نوشته شده توسط کوخ در یکشنبه هفتم تیر 1388